آدما، بعضی وقتا...
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
منظره رو به روم یه درخت نخل با تعداد قابل توجهی ماشین که اسماشونو نمیدونم، بعلاوه تعداد بیست سی تا رجال در ابعاد یک و نود در شصت با موهای بود و چشمای آبی و یه سری مونیتور که ساعت پایتخت کشورای مختلفو نشون میده.
یه باد خنک از پس سرم میوزه و از دیدن ان
برچسب: روزنگار,
نویسنده: زهرا دادخواه
گفتیم اسنپ پلاس بگیریم ببینیم چجوریه، زد ۲۰۶ سفید به رانندگی اقای قاف.
از طبقه بالای سالن B فرودگاه امام تا اونجا که ساختمون به بیابون وصل میشه مارو دنبال خودش کشوند تا رسیدیم به ماشین، کوله چرخدارمونم گرفته بود دستش دِ برو! میگفتیم داداش، این چرخ دا
برچسب: قُمپُز,
نویسنده: زهرا دادخواه
الان سوال اینجاست :
تهران یا شهر خودم؟
طرحُ عرض میکنم!
تهران و زندگی در خوابگاه و پخت و پز با خود و صرف هزینه و داشتن مزیتهای زندگی در پایتخت
یا
شهر خودم و زندگی در اتاق خودم و پخت و پز نکردن و هزینه صرف نکردن و نداشتن مزیتهای زندگی در پایتخت
یکی از غیب بیاد بگه من چیکار کنم دقیقا :|
برچسب:
نویسنده: زهرا دادخواه
نسرین حین راهنمایی من توی پست قبل یه نقب به ماجرای ازدواج بهم زد. در واقع این ماجرا چیزی بود که خودم خیلی روش فکر میکردم
و اصلا یکی از دلایل دو دل بودنم بین انتخاب اینجا یا اونجا، همین بود.
کامنت نسرینُ که خوندم، کلا یادم رفت که تا یه ربع پیشش سر همی
برچسب:
نویسنده: زهرا دادخواه
تا حالا شده حرفای خودتو نفهمی؟!
...
یه ضعف خیلی بزرگ که تا سال 89 داشتم، این بود که از سال 85 تا 89 وبلاگ پاک میکردم با هر آرشیوی که داشت، و باز یکی دیگه و باز یکی
دیگه و باز... تا شد 89!
89 فهمیدم اینکار اسمش جز حماقت هیچ چیز دیگهای نمیتونه باشه...
برچسب:
نویسنده: زهرا دادخواه
امروز رسیدم تهران، الانم رو تختم دراز کشیدم و دارم سعی میکنم قبل از بیهوش شدن یه محض ثبت در تاریخ داشته باشم.
پامو که گذاشتم خوابگاه، تا همین نیم ساعت پیش کلی چیز عجیب غریب شنیدم.
نتیجه کلی اینکه:
باید نسبت به همه بدبین بود مگر اینکه خلافش ثابت بشه!
و همانا به راستی کسی نمیدونه من چه چیزای عجیب غریبی شنیدم.
ای دخترانی که میخواید ازدواج کنین، تا کل زیر و بم طرفو در نیاوردین اعتماد نکنین.
ای پسرانی
بازیگر زن سریال فرار از زندان یا همون prison break خودمون، رفته دو سه هفته پیش از سوپری محلشون یه قوطی سبزی سرخ شده خریده
منتاها چون روی بسته بندیش نه تنها انگلیسی نداشته، بلکه کلا هیچ زبونی نداشته غیر از فارسی، نتونسته بفهمه چیه این، از مغازه دارم که
پرسیده، طرف گفته برو از دوستای فارسی زبونت سوال کن اونا واست توضیح میدن.
این بنده خدام اومده عکسو گذاشته توی اینستاگرامش، ماجرارو تعریف کرده بعد پرس
انقدر این دوتا اهنگ ترکی تکرار شدن از صبح که تا اخر هفته به ترکی استانبولی مسلط میشم!...
به یه سری دلایل، الان تو دوتا گروه تلگرامی عضوم که یکیش مال فیتنسِ که حقیقتا نمیدونم کی عضوم کرده! بالای ۱۰۰ عضو داره که هشتاد درصدشون دنبال دکترای صاحب پیج میگردن، باقیشونم دو خط درمیون کمبود ویتامینای بدنشونو به باقی اعضا اعلام میکنن و نمیدونم دقیقا منتظرن چه اتفاقی بیفته!
یه خانومم که خودشو منشی یکی ازین دک
برچسب: سطحدغدغه,
نویسنده: زهرا دادخواه